Podstawowa różnica: gdzie leży przedmiot
Przy leasingu operacyjnym przedmiot pozostaje w majątku finansującego. Firma go używa, płaci raty i ma opcję wykupu na koniec. Przy leasingu finansowym przedmiot trafia do majątku korzystającego i to on go amortyzuje. Z tej jednej różnicy wynika cała reszta.
To nie jest różnica nazwy. To różnica w tym, czyj to jest środek trwały.
Co wchodzi do kosztów
- Operacyjny: kosztem jest zasadniczo cała rata oraz opłata wstępna, bo firma nie amortyzuje przedmiotu - używa go.
- Finansowy: kosztem jest część odsetkowa raty oraz odpisy amortyzacyjne. Część kapitałowa raty nie jest kosztem, bo spłaca wartość przedmiotu, który już jest w majątku firmy.
W praktyce oznacza to inne rozłożenie kosztu w czasie. Przy operacyjnym koszt jest bardziej równomierny, przy finansowym zależy od przyjętej metody i stawki amortyzacji.
VAT - moment, w którym firmy się mylą najczęściej
Przy leasingu operacyjnym VAT jest naliczany na kolejnych fakturach za raty - rozkłada się w czasie razem z nimi. Przy leasingu finansowym VAT od całej wartości przedmiotu pojawia się zasadniczo na początku, przy wydaniu.
To jest różnica gotówkowa, nie tylko księgowa. Przy finansowym trzeba mieć na to środki na starcie.
Kiedy która forma bywa właściwa
- Operacyjny bywa naturalny, gdy firma chce prostego kosztu w czasie, planuje wymianę przedmiotu po kilku latach albo nie chce obciążać startu podatkiem VAT.
- Finansowy bywa naturalny, gdy przedmiot ma zostać w firmie na długo, firma chce nim dysponować jak własnym środkiem trwałym i jest w stanie rozliczyć VAT na starcie.
- Przy samochodach osobowych dochodzi jeszcze limit kosztowy, który dotyka obu form inaczej - opisaliśmy to w osobnych tekstach.
Co się dzieje na końcu umowy
Przy leasingu operacyjnym umowa kończy się wykupem albo zwrotem przedmiotu. Wartość wykupu jest znana od początku i wpisana w umowę - warto ją policzyć razem z ratami, bo dopiero suma pokazuje realny koszt dojścia do własności. Jeżeli firma wykupu nie planuje, przedmiot wraca i temat się zamyka.
Przy leasingu finansowym przedmiot od początku jest w majątku firmy, więc na końcu nie ma czego wykupywać - kończy się spłata. To bywa argumentem przy maszynach i sprzęcie, który ma pracować w firmie znacznie dłużej niż okres finansowania.
- Wcześniejsze zakończenie rządzi się przy obu formach własnymi zasadami - warto sprawdzić je w umowie, zanim będą potrzebne.
- Cesja na inny podmiot jest możliwa, ale wymaga zgody finansującego i bywa osobno wyceniana.
- Szkoda całkowita kończy umowę wcześniej i tu różnice między formami widać najmocniej - dlatego zakres polisy jest częścią decyzji, a nie formalnością po podpisie.
Czego nie da się rozstrzygnąć z ulotki
Nazwa produktu w ofercie finansującego nie przesądza kwalifikacji podatkowej - przesądza ją treść umowy: okres, wartość wykupu, kto amortyzuje. Zdarza się, że produkt sprzedawany jako jeden rodzaj leasingu spełnia warunki drugiego.
Dlatego przy porównaniu ofert patrzymy na treść umowy, a nie na kartę produktu. Ostateczną kwalifikację i rozliczenie potwierdza księgowość prowadząca firmę.
To materiał informacyjny, a nie porada podatkowa, prawna ani inwestycyjna. Rozliczenie konkretnej umowy zależy od formy księgowości, dat i treści dokumentów, dlatego ostateczną kwalifikację potwierdza księgowość prowadząca firmę.
